Siemacie.
Ostatnio czytałem książkę "100 Lat Polskiej Motoryzacji" I zauważyłem że polscy inżynierowie mieli wiele pomysłów. Oto jeden który przypadł mi do gustu :
FSO MARATON

"Przez ostatnie pół wieku największym osiągnięciem polskiego przemysłu motoryzacyjnego była... obfitość prototypów i planów oraz - godna księgi Guinnessa - "wierność produkcyjna" kilku modelom samochodów. Nie należy się więc dziwić, że każda zapowiedź zbudowania nowego pojazdu jest traktowana przez wszystkich, wyłączając oczywiście konstruktora, z przymrużeniem oka.

Już sama informacja, że w FSO będzie produkowany polski motocykl, wywołuje uśmiech niedowierzania. Wątpliwości ma też chyba żerańska fabryka, skoro na tegorocznych Poznańskich Targach Motoryzacji nie wyeksponowała jednośladu w hali głównej, lecz skryła go wstydliwie w pomieszczeniu swojej filii.

W sierpniu br. poznałem bliżej prototyp motocykla FSO. Jakość spawów ramy nie budziła zaufania, w dodatku uprzedzono mnie, że podwozie wykonane jest niezbyt precyzyjnie i koła nie zachowują współ śladowości... Zwyciężyła jednak ciekawość; z duszą na ramieniu wsiadłem i pojechałem. Pozycja za kierownicą - bez zastrzeżeń, rozmieszczenie i działanie elementów układu sterowania - w porządku! 14-konny silnik Suzuki GS 125 podjął pracę natychmiast po naciśnięciu przycisku startera. Japońska jednostka napędowa odznacza się znaczną elastycznością, dzięki czemu nie miałem kłopotów z jazdą na pół sprzęgle. Przy niewielkich prędkościach prototyp FSO prowadzi się nad wyraz łatwo - jest stabilny, nie ma tendencji do zmian kierunku jazdy. Równie wzorowo, pomimo nieśladowości (wada wykonania prototypu) oraz terenowego ogumienia, motor wpisuje się w szybko przejeżdżane zakręty. Osiągi motocykla FSO są lepsze niż Suzuki GN 125 napędzanego podobnym silnikiem. Co ciekawe, również drgania silnika są znacznie mniej odczuwalne w prototypie aniżeli we wspomnianym modelu wzorcowym.

Testowany pojazd nie rozpadł się nawet na torze motocrossowym. Prototyp motocykla rodem z FSO zaskakująco dobrze radzi sobie w kopnym piachu i nie mniej poprawnie daje się prowadzić z umiarkowanymi prędkościami po bezdrożach. Nieco doświadczenia wymaga jednak szybka jazda po luźnych nawierzchniach. Poważny mankament - to Ile niestopniowana skrzynia biegów: jedynka zbyt krótka, a dwójka i trójka za długie.

Prototyp motocykla FSO wymaga jeszcze dopracowania, ale już dziś można powiedzieć, że jest to pojazd do jazdy szosowej, który zupełnie nieźle sobie radzi także na bezdrożach; nie powinien sprawiać trudności początkującym.

Dyrekcja FSO obiecuje uruchomienie produkcji jednośladów już w przyszłym roku, a wiele wskazuje na to, że partnerem żerańskiej fabryki będzie Daewoo. Wszystko to wydaje się dobrze wróżyć na przyszłość, ale czy uda się utrzymać deklarowaną na począteku roku cenę 4000 zł?

FSO MARATON

# Silnik: jednocylindrowy, czterosuwowy - SOHC, chłodzony powietrzem, o pojemności 124 ccm
# Moc maksymalna: 14 KM (10,3 Kw) przy 9800 obr./min
# Maksymalny moment obrotowy: 18Nm przy 3700 obr./min
# Hamulce: przód i tył - bębny o średnicy 130 mm
# Zawieszenie przednie: widelec teleskopowy o skoku 170 mm
# Zawieszenie tylne: wahacz wleczony, amortyzatory hydrauliczne, sprężyny śrubowe; skok zawieszenia 130 mm
# Masa własna: 98 kg
# Pojemność zbiornika paliwa: 22 l
# Prędkość maksymalna: 110 km/h
# Zużycie paliwa: ok. 3 l/100 km "






Jak dla mnie to to była bomba prototypowa!
Ten motocykl zasługuje na swoje 5 min.


Tekst: http://www.polmot.skip.pl/index.php?mode=article&submode=view&id=5

WFM Motocykl szosowo-terenowy


W 2001 roku minęło pół wieku od momentu powstania Warszawskiej Fabryki Motocykli, tak ważnej dla odrodzenia i rozwoju polskiego przemysłu motocyklowego. Z tym większą satysfakcją miłośnicy motorów przyjmą wiadomość, że znów będą mogli zobaczyć na polskich drogach nowe pojazdy z charakterystycznym logiem "WFM".

W oparciu o współpracę z Mińską Fabryką Motocykli i Rowerów "Motovelo" z Białorusi oraz kooperację z polskimi producentami akcesoriów motoryzacyjnych powstał prototyp nowego motocykla "WFM".

Idea powrotu do montażu prostego, niezawodnego, a przede wszystkim bardzo taniego motocykla wynika z potrzeby zaspokojenia dużego popytu na tego typu pojazd. Pomimo bardzo bogatej oferty zagranicznych motocykli, nie sposób dziś znaleźć w Polsce tani, oszczędny w eksploatacji i trwały motor, który miałby wszechstronne zastosowanie i mógłby być wykorzystywany przez młodych miłośników motoryzacji do edukacji komunikacyjnej i doskonalenia techniki jazdy. Mógłby on być też z powodzeniem wykorzystywany w wielu sektorach gospodarki, stanowiąc doskonałe narzędzie pracy np. dla pracowników leśnictwa, poczty, czy straży granicznej. To także znakomity i tani środek transportu dla mieszkańców wsi.
Nowy motocykl WFM 125 jest konstrukcją opartą na sprawdzonych, prostych i niezawodnych wzorach. Będzie on dostępny w dwóch wersjach: W 01 - motocykl szosowy oraz W 02 - motocykl szosowo-terenowy.

"Serce" najnowszej "WFM-ki" - silnik - jest kolejną modernizacją klasycznego (jednego z najsłynniejszych) niemieckiego silnika DKW RT 125. Jego protoplasta powstał jeszcze przed II wojną światową, a po jej zakończeniu został wykorzystany przez państwa alianckie w rodzimych wytwórniach motocykli.

W Wielkiej Brytanii z silnikami opartymi na DKW produkowano motory BSA Bantam, w Związku Radzieckim - K 125 i Mińsk 125, w Niemieckiej Republice Demokratycznej - MZ 125, a w Polsce - motocykle WFM i WSK.

Podobieństwo silnika nowej "WFM-ki" - w stosunku do pierwowzoru - ogranicza się w zasadzie do kilku podstawowych cech, takich jak: skok i średnica cylindra, sposób przeniesienia napędu i chłodzenia. Silnik ma aluminiowy cylinder (z żeliwną tuleją) o dużej powierzchni żeber i głowicę ze stopu lekkiego, zapewniających dobre odprowadzanie ciepła. Konstrukcja ta umożliwia uzyskiwanie wysokiego stopnia sprężania, które w wersji terenowej wynosi aż 14:1. Gaźnik o średnicy 24 mm oraz precyzyjnie dobrany układ wydechowy pozwalają na osiąganie mocy maksymalnej 10-14 KM (w zależności od wersji). W zależności od oczekiwań rynku oferowane będą motocykle w kilku wersjach podwoziowych i silnikowych. Dalsze plany zakładają możliwość zastosowania silników o większych pojemnościach skokowych - 175 ccm, a nawet 250 ccm.

Obecnie proponowane są dwie wersje nowej "WFM-ki". Wersja W 01 -motocykl miejski o obniżonej masie, mniejszym skoku resorowania i sylwetce typowego motocykla szosowego oraz wersja W 02 - motocykl szosowo-terenowy o dużym skoku resorowania, dużym prześwicie, szerokiej kierownicy, przeznaczony do jazd zarówno na szosie, jaki w warunkach terenowych. To motocykl nadający się doskonale do tzw. "małego" sportu i rekreacji.

Nowe "WFM-ki" mają ramę typu kołyskowego, zbudowaną z rurek stalowych zapewniających dużą sztywność konstrukcji, odporną na znaczne przeciążenia. Tradycyjne zawieszenie - z przodu na teleskopach tłumionych hydraulicznie (o dużym skoku), a z tyłu na wahaczu z dwoma elementami resorującymi (również z tłumieniem hydraulicznym), zapewnia duży komfort jazdy zarówno na szosie, jak i w terenie.

Hamulce bębnowe o dużej średnicy i zmodyfikowanej konstrukcji zapewniają skuteczność hamowania nawet przy długotrwałej jeździe sportowej.



Tekst :http://www.motoforum.pl/

Junak M07
Jeden z moich ulubieńców.

Konstruktorzy: inż. Karol Wójcicki, inż. Stefan Poraziński
Lata produkcji: 1956-1959

* Silnik: jednocylindrowy, czterosuwowy, górnozaworowy.
* Pojemność skokowa: 349 cm³.
* Stopień sprężania: 7:1.
* Moc maksymalna: 17 KM przy 5500 obr./min.
* Sprzęgło: mokre, wielotarczowe.
* Skrzynia biegów: o czterech przełożeniach, sterowana nożnie.
* Rama: kołyskowa, podwójna, zamknięta.
* Zawieszenie przednie: teleskopowe, z tłumieniem olejowym.
* Zawieszenie tylne: wahacz wleczony, amortyzatory z tłumieniem olejowym.
* Hamulce: szczękowe mechaniczne, przedni ręczny, tylny nożny.
* Ciężar własny motocykla bez paliwa i wyposażenia: 170 kg.
* Zużycie paliwa: 3,5 – 4 l/ 100 km.
* Szybkość maksymalna: 115 km/godz.




Tekst : http://pl.wikipedia.org